Nedendir bilmiyorum Bodrumu özlüyorum bu günlerde.Kokusunu,kuru sıcagını,güneşin muhteşem batışını begonvillerini en çok da orada yaşamayı seçen annemle babamı özlüyorum.Galiba ben artık herşeyi özler oldum, garip bir doyumsuzluğum var son zamanlarda .
Hani sahilde hafif bir rüzgar eser ya ılık ılık bunaltmadan. Güneş kemiklerine sızarken sıcacık, sonra ayaklarını kuma gömersin ya yavaş yavaş ve denizin şırıltısını dinlerken, uzaklardan yeni moda olmuş bir müzik duyulmaya başlar ya kulaklarında,işte o anı yaşamayı özlüyorum yağmur yağarken İstanbul'da.

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder